Als meester van de Klokkentoren zorgt Boris de Zandloper ervoor dat de tijd nooit stilvalt of vertraagt.

Veel bezoek krijgt hij niet in de Klokkentoren. Wie is er nu geïnteresseerd in zoiets normaals als de tijd? Maar op een dag staat er hoog bezoek voor de deur…

‘DING DONG!’
‘DING DONG!’

Boris was aan het vissen in een zee vol uurwerken.
Waar kwam dat geluid vandaan?
Hij gooide zijn hengel en haalde een kleine koekoeksklok boven.
Nee, die doet koekoek, die kan geen ding dong doen.
Toen ving hij een polshorloge.
Nee, dat doet alleen piep piep.
‘DING DONG!’ ging het weer.
Boris gooide zijn hengel opnieuw uit. Beet! Oef, dat was zwaar. Een wandklok! Zo’n grote met een zware klepel.
‘Ben jij dat die ding dong doet?’ vroeg hij aan de klok.
‘DING DONG!’ klonk het.
‘Dat was ik niet,’ zei de wandklok. ‘Ik doe alleen boing boing.’
‘Wie was het dan wel?’
‘De bel.’

Wil je weten wat Boris is overkomen? Je leest het in het eerste bonusverhaal, “De Heren van Olibollia…”